پزشکی

نانوابزارها ۱۰ الی ۱۰۰ هزار مرتبه کوچک تر از سلول انسانی و به اندازه مولکول های بزرگ بیولوژیک مانند آنزیم ها و رسپتورها هستند.
نانوسیستم ها توانایی انجام واکنش هم در سطح و هم در داخل سلول را دارا بوده و در نتیجه با به کارگیری آنها تشخیص و درمان بیماری ها به گونه یی غیرقابل تصور در سطح وسیعی از بدن امکانپذیر است. با به کارگیری علم نانوبیوفناوری، امروزه انجام بسیاری از امور پزشکی نظیر درمان سرطان ها از طریق تخریب مستقیم تومورها، درمان بیماری دیابت به وسیله تنظیم و نگهداری تعادل هورمون های بدن و بازسازی، نگهداری و بهبود اندام های بدن و پیوندهای زیست سازگار میسر شده است.
● اصول دارورسانی کنترل شونده
از آن رو که عملکرد بدن بر پایه یک برنامه روزانه مشخص تغییر می کند متقابلاً درمان های دارویی نیز باید مطابق با این برنامه بیولوژیکی روزانه انجام شوند. در صورتی که داروی درست در زمان صحیح به محل اثر برسد، مخاطرات و عوارض جانبی دارویی و متعاقب آن هزینه های درمانی به حداقل رسیده و میزان پذیرش بیماران افزایش می یابد.
در شیمی درمانی تومورهای سرطانی استخوان، سلول های سالم نیز همراه با سلول های سرطانی از بین رفته و در نتیجه احتمال ابتلا به عفونت در بیماران تحت شیمی درمانی افزایش می یابد. سیستم های دارورسانی کنترل شونده به منظور تجویز مستقیم، هدفمند و طولانی مدت طراحی شده اند که باعث ثابت ماندن سطح خونی دارو در حد اپتیمم برای هر مدت زمان دلخواه می شود.
دارورسانی با سرعت های خاص به بافت مورد نظر با بهره وری از سیستم های دارورسانی یا نانوحامل ها در اشکال گوناگون مثل نانوسفر، نانوکپسول، میکروامولسیون، کمپلکس های نانومولکولی و نانوذرات امکانپذیر خواهد بود.
● اصول بازسازی، رشد و بهبود بافت
علم مهندسی بافت به بحث پیرامون تولید بافت جدید در اندازه های آزمایشگاهی و جایگذاری این بافت در بدن طی عمل جراحی یا تحریک بازسازی در محل با استفاده از پیوندهای شبه طبیعی متشکل از سلول های زنده که داخل یا نزدیک منطقه آسیب دیده وارد می شوند، می پردازد. اگرچه به دلیل احتمال انتقال بیماری یا ایجاد پاسخ ایمنی، موفقیت این فناوری را می توان نسبی تلقی کرد ولی با این وجود به رغم آن، کاربرد مواد مصنوعی از فرآورده ها انجام می شود. این مواد در اندازه یی بزرگ تر از میکرون بوده و در نتیجه توان بازسازی بافت را ندارند و همین امر موفقیت به کارگیری از این مواد را با مشکل مواجه ساخته است.
در مقابل مواد در ابعاد نانو به دلیل دارابودن اندازه یی در حدی که مشابه ترکیبات سازنده بافت های طبیعی مثل پروتئین ها هستند، کاربرد می یابد. مواد نانوذره یی شدیداً واکنشگر بوده و به دلیل عملکرد مشترک با پروتئین های کنترل کننده رشد سلولی موجب بازسازی بافتی خواهند شد. بنابراین نانوپلیمرهای صناعی قابلیت ایجاد ساختارهای سه بعدی لازم برای اثربخش بودن احتمال ایجاد بیماری را دارا هستند و این نوع پلیمرها نهایتاً در بدن تخریب می شوند و در نتیجه اثرات طولانی مدت آنها بر بدن باقی می ماند.
هدف نهایی در این مقوله توانایی ایجاد ارگان های پیچده نظیر دریچه های نانوپلیمری قلب، ترکیبات نانوپلیمری برای ایجاد داربست استخوانی و غیره است. از جمله این دستاوردها می توان به تولید غشای متخلخل نانوفیبری مرتجع که قابلیت جایگزینی با بافت قلبی را طی جراحی قلب باز دارا باشد، اشاره کرد. این غشا را می توان همراه آنتی بیوتیک ها، مسکن ها و مواد دارویی در مقادیر پایین مستقیماً به داخل بافت درونی تزریق کرد. تولید محصولات با قابلیت کاربرد مذکور به دلیل وجود بحث های علمی در زمینه درک بهتر رفتار مولکولی آنها به آینده موکول شده است

تمامی حقوق برای شرکت تجاری و بازرگانی نانو تکنولوژی الماس سیمین فام محفوظ است.