پزشکی

تحقیقات در این زمینه در ارتباط با توسعه ساخت نانوذراتی از داروهای جامد یا انواعی که به وسیله یک پلیمر زیست تخریب پذیر یا زیست سازگار محاط شده باشد و شامل یک ماتریکس در اندازه های میکرومتر یا نانومتر باشد، وجود دارد. این حفاظ پلیمری امکان انتقال دارو را در خون بدون پس زدن آن توسط بدن امکان پذیر می سازد.
انکپسوله کردن به وسیله پلیمریزاسیون فاز داخلی، میکروامولسیون پلیمری، پلیمریزاسیون ترکیبی و انتشار امکان پذیر است. در این راستا می توان امیدوار بود که در تحقیقات آینده بتوان ترکیبی از نانو ساختار یک پلیمر زیست تخریب پذیر و زیست سازگار را به همراه یک دارو ایجاد کرد. ساخت هیدروژل های حساس که به وسیله یک پلیمر بتوانند ماتریکس با تخلخل در مقیاس نانو جهت ایجاد یک سامانه دارورسانی هوشمند را ایجاد کند در تحقیقات جایگاه مهمی را داشته است.
این ژل های پلیمری در پاسخ به تغییرات جزئی PH، حرارت، شدت و ضعف نور (همانند پاسخگویی میدان الکتریکی یا مغناطیسی) به صورت برگشت پذیر دچار تورم شده و منجر به آزادسازی ماده فعال در فواصل معین و با نظم و توالی خاص خواهند شد.
کنترل دقیق آزادسازی دارو از این میکرومخزن ها در صورتی تکمیل خواهد شد که سیستم با یک میدان الکتریکی یا مغناطیسی یا حساس به PH یا حرارت همراه باشد. هیدروژل متورم شده، در سیستم فوق باعث آزادسازی فرآورده های فعال با یک سرعت دقیق و معین و در نتیجه انتقال آنها در مقادیر مشخص به محل مناسب خواهد شد. برای به دست آوردن پاسخ های مطمئن تر با قابلیت تطبیق دارورسانی بیولوژیک اخیراً مجموعه یی از سیستم های دارورسانی جدید مطابق با موارد زیر در دست بررسی است.
ماتریکس های پلیمری متخلخل زیست تخریب پذیر همراه با هیدروژل های حساس به محرک (اشعه UV) حاوی آنزیم یا دارو؛ اندازه این تخلخلات را می توان به وسیله جداسازی میکروفاز، اتصالات شبکه یی داخل ذره یی یا میکروامولسیون در حد نانو کاهش داد. هیدروژل های متخلخل سطحی حساس به محرک دارند که قابلیت تورم یا جمع شدن سریع مستقل از اندازه را دارند. مولکول های مایع از طریق نیروهای مویینگی وارد هیدروژل ها شده که این راه ورود مایعات بسیار سریع تر از انتشار است.
گلوله های مغناطیسی محاط شده به وسیله پلیمر ماتریکسی یا هیدروژل ها که در برابر حرارت حساس هستند با کنترل درجه حرارت محیطی این نوع هیدروژل های حساس به حرارت داروی انکپسوله شده به طور دقیق آزاد می شود.
با ترکیب سه ویژگی مذکور در بالا یک فرآورده چندلایه یی چندمنظوره (متشکل از هیدروژل های حساس در برابر محرک که در سطح یک پلیمر ماتریکسی هیدروفیل با تخلخلات میکرومتری به وسیله پیوندهای کووالانت یک ماده با قابلیت ایجاد پیوند متقاطع) با روش پلیمریزاسیون به وسیله اشعه UV تولید شده است. میکروامولسیون ها متشکل از مخلوطی از دو فاز غیرقابل اختلاط مثل آب و روغن هستند که با افزودن سورفکتانت به صورت مخلوط درآمده اند. با افزودن مقدار کمی از سورفکتانت و آب به مقدار زیادی از روغن قادر به ایجاد میسل های معکوس هستیم که از قطرات آب در اندازه نانو که به وسیله لایه یی از سورفکتانت پوشانده شده ، تشکیل شده اند.
با بهره وری از فناوری نانو می توان امکانات جدیدی در علم و فن پزشکی به دلیل ایجاد مواد در اندازه مولکول های بیولوژیک مانند آنزیم ها و گیرنده ها ایجاد کرد. استفاده از این فناوری به ویژه در سیستم های دارورسانی نوین و بازسازی و تحریک رشد بافت ها است.
مواد ماتریکسی جدید توانایی تحریک سیستم های حساس و پاسخگو را دارا هستند. تلاش جهت توسعه تولید این مواد در مقادیر بالا همچنان ادامه دارد.

تمامی حقوق برای شرکت تجاری و بازرگانی نانو تکنولوژی الماس سیمین فام محفوظ است.